Het gegeven:
het door de wolven opgevoede mensenkind Mowgli vergaapt zich
aan alle weelde van het oerwoud en voelt zich er echt thuis
tot hij met een schok ervaart dat zijn ware plaats misschien
toch niet daar is…
Assistentes waren Bie Kestens, Lydia Vogels
en Mia Vansant. Voor Mia was het haar achtste maal als regiehulpje:
nooit echt in de kijker maar elke keer ONMISBAAR.
’t Spant werd omgetoverd in een jungle met
klimbomen, lianen en allerlei tropische troep. Om Tarzan jaloers
te maken! Richard Vanhamel voorzag alles van een laagje verf.
Er kwam een tempel die telkens weer veilig kon instorten.
Samen met Carla Mannaerts zorgden Maurits Lenaerts en een
pallepoterige Rob Lenaerts (later bestuurs- en beheerraadslid)
voor licht en geluid. Rob zou nog bijzonder veel keren achter
onze knoppen te vinden zijn en een belangrijke pijler van
de vereniging worden.
 |
 |
| Hans Werelds
& Komeetjes |
Jungelboek |
Ook veel ouders werkten zich letterlijk
uit de naad om alle kleding en attributen af te krijgen voor
het jonge geweld (het naaiatelier telde wel 16 mensen!).
Heel wat families waren goed vertegenwoordigd in de bezetting:
Lenaerts (3), Jacobs (3), Van der Veken (1), Martens (1),
Willems (3), Kestens (2), Werelds (2), Geenen (1), Hofkens
(2), Driessens (2), Belmans (1), Peeters (1), Dom (1), Verwimp
(2), De Belser (1), Hus (1), Laenen (1), Kenis (1), Leysen
(1) en Vaneynde (1).
Zes vlotte opvoeringen voor volle zalen
(in totaal 730 toeschouwers) werden hun onvergetelijke deel.
 |
 |
| Jungelboek |
Jungelboek |
|