De volgende spelers evolueerden in een ziekenhuissetting: Paul Jansen (dokter Victor Voelgoed), Gaston Vanhoof (dokter Dotjes), Bart Luyckx (het pakske, Pieter), Mimi Van Roosbroeck (Madame de Maison), Anne Verreyt (Jeannne Tippelhof), Anja Vanlommel (Rozemie Voelgoed), Mia Vaneynde (hoofdzuster), Sven Verreyt (agent), Frans Belmans (Fons Pieters, patiënt in een rolstoel, soms met ‘platten band’), Els Lenaerts (zuster, moest soms bijzonder snel zijn om haar tekst te kunnen zeggen), Stefan Vanlommel (dokter Maes) en Emilienne Van den Eynde (moeder Dotjes).
Opgemerkt: Bij een vlugge woordenwisseling lassen Gaston Vanhoof en Paul Janssen volgende replieken in: Weet gij het nog? Nee, ik weet het ook niet meer!

(uit een Doorloopartikel van Anne Verreyt en Anja Vanlommel) …Wel, wel, wel, wel, wel !!!
De titel deed sommige toeschouwers dromen en fantaseren, merkte Gaston tijdens de reservaties (dokter Vogelgoed was hun eigen interpretatie). De waarschuwing voor lachstuipen gold ook voor de repetities: we beleefden er een hoop plezier aan, al moesten we ook keihard werken. De grootste verdiensten gingen naar Gaston en Paul, die op zeer korte termijn een enorme brok tekst te verwerken kregen. Ze mochten het hebben. Ze kregen bovendien van alle kanten de nodige tegenwerkingen. Madame Eulalie Francine de Maison, de baas van het ziekenhuis was niet geneigd om veel onzin te slikken en dominant keerde zij telkens weer.
De deuren wapperden nog na of de volgende was al aan zet: Jeanne Te … Tippelhof kwam een klein pakske brengen en dat was wel het laatste wat dokter Voelgoed had verwacht. Dat het pakske dan nog op twee wankele benen door het ziekenhuis liep, maakte de zaak alleen maar ingewikkelder. Leg dat maar eens uit aan je vrouwtje. Voeg daar nog een tang van een hoofdzuster en een eigenwijze welbespraakte agent aan toe en er wordt iets helemaal anders klaargemaakt dan een kalkoen. Het feest begint pas echt als een verloren patiënt wordt binnengerold door een goedgelovig zustertje terwijl er volop reddingsacties gebeuren aan het raam. Gelukkig kan een goeie vriend en collega plots vader worden van eender wat en wil een andere collega de nodige geslachtsveranderingen ondergaan… Met veel fantasie en zweet weet dokter Voelgoed alles tot een goed einde te brengen.

Paul Janssen en Gaston Vanhoof: hoofdrollen in Dr. V. Voelgoed	recensie Nieuwsblad van Geel

Van april tot juni 2002 werden er tien lessen improvisatie gegeven door Günther Samson. De cursisten noemden zich GEIL: de Geelse Improvisatie Liga. Tijdens het eindeseizoensfeest (barbecue) van 29 juni 2002 versierden ze een eerste optreden. Traden er ook op: Wannes Roosen & band, een nieuwe muziekgroep in wording?
Wat de improvisatie zoal inhield en hoe het werd ervaren, is te lezen in het artikel ‘WIJ’ van Annick Colen, geschreven na de tweede improvisatiecursus in 2003.

In het tussenseizoen maakten Anne Verreyt, Eddy Verdonck, Iris Luchtenberg en Sven Verreyt de omgeving van de Nieuwstraat onveilig met een optreden in opdracht van de Delta Lloyd Bank. Axa werd vanaf 2002 niettemin onze grootste sponsor voor vele jaren.

Sven Verreyt, Frans Belmans, Anne Verreyt, Paul Janssen en Mia Vaneynde