Regisseur Raf Meeuws zorgde voor een hoogst eigen vertaling. Hij gaf aldus het werk en de typische Engelse humor een zeer Vlaams, herkenbaar accent.
Er waren wel een tiental aparte scènes. De vliegtuig-, sauna-, telefoon- en ‘terminale’ scène gaan ons zeker nog lang bijblijven. De vele cynische of dubbelbodemgrappen waarmee het stuk vol zat, werden -althans in de première- echter maar beperkt opgemerkt (?).
Setting: Een paar illustere geesten komen op het lumineuze idee om lucht te gaan verkopen. Wat blijkt? Het lukt fenomenaal, maar er komen kapers op de kust. Van de ene probleemsituatie vervalt men nadien in de andere.
De technische ploeg maakte o.a. een suck&blow-machine. Rob Lenaerts werkte o.a. een reeks projecties uit om het gegeven mee ‘in’ te pakken. Assistentie werd uitgevoerd door Anja Vanlommel, Anne en Sven Verreyt.
Nieuweling Bert Vangeel (Philippe, kaderlid, Antwerps accent) had een bijzonder veeleisende rol. Ook Frank Guldentops (Willy, assistent, Brussels accent) was nieuw bij ’t GVT maar had al wel enige podiumervaring. Verder in de rollen: Alex Martens (baas Arcenfer, Frans accent) en Iris Luchtenberg (Ellen, PR-madame, Hollands accent). Het werd niet de grote publiekstrekker maar wij vonden het echt goed gedaan en beleefden er veel plezier aan. En
inderdaad, sommige ‘grappen’ ontdekten we pas na een zoveelste bekijken/beluisteren van de santenkraam.

Op de eindeseizoensbarbecue in juli kwamen Ron Elly en band de zaak wat aanwakkeren. De band deed dat nog eens dik over in oktober (Ron 40 jaar op de planken!). We konden een uur voor de voorstelling een Sabamvertegenwoordiger te woord staan. De man bleek overtuigd.

Frank Guldentops, Alex Martens en Bert Vangeel in Apegapen	Iris Luchtenberg, Frank Guldentops en Bert Vangeel

affiche Apegapen